De vijfde ronde van de PLDB viertallen competitie is voor het Geleense viertal wel de eliminatie ronde geworden. Een gelegenheidsviertal was niet opgewassen tegen een compleet Schaesberg al is er beslist wel gevochten voor de punten.

Helaas was het al in het eerste half uur gedaan in de partij tussen Wiel Maertzdorf en onze debutant in Geleense dienst Ton Coenen. Een dikke misser na 12 zetten en verder spelen was totaal zinloos 0 – 2 en Wiel kon weer vroeg huiswaarts.

Op de andere drie borden wel spannende partijen. De hoop was gevestigd op Bert Verton, Als Bert van Bram Verhoef zou kunnen winnen dan was er nog iets mogelijk want Frans en Dieter hadden natuurlijk zware tegenstanders maar de partijen zagen er goed uit. Helaas kwam er bij Bert echter nooit iets dat op een kans leek op het bord en in de slotfase was het zelfs Bram Verhoef die had moeten winnen. Gelukkig gebeurde dat niet maar door de remise en dus de 1-3 was de wedstrijd wel gespeeld.

Frans had in Andre Maertzdorf een van onze toppers uit het eerste tegen maar hij gaf zeer goed partij. Andre had onderweg wel een goede variant voor de winst gemist maar het dunne eindspel dat dan ontstaat is remise. Helaas op het ultieme moment ziet Frans de verplichte spelgang niet en verliest alsnog. Mooi voor Andre, sneu voor Frans 1-5.

De laatste partij in de zaal is die tussen Peter Schellekens die volgend seizoen zijn comeback gaat maken in Cema/DVZ 1 en uw verslaggever en voorzitter Dieter van Gortel. In December was dit ook een partij uit de eerste ronde van het LK en miste ik in het eindspel de remise en het zou nu niet veel anders gaan. Na een goede eerste helft van de partij met enig voordeel besluit ik af te haken met een grote ruil. Wat overblijft is juist voordelig voor Peter maar beslissend is het zeker nog niet. Als de stand dunner wordt had Peter het wellicht ergens beter kunnen doen maar kort voor het einde is het toch weer in vermoedelijk alle varianten remise. Dan had ik wel even de juiste zet moeten spelen, een detail (zie analyse op toernooibase) maar helaas toch weer verloren. 1-7 en wat rest zijn nog twee wedstrijden in april om het toernooi met een goed gevoel af te sluiten.

Dit artikel in de krant kan helpen met de zoektocht naar een nieuw clublokaal en brengt de damsport en onze vereniging weer eens in de krant.

Tweede wint voorronde van nutteloos lange nacompetitie.

Als gelegenheidsschrijver mag je soms wel wat meer dan enkel een verslag van het verloop van de wedstrijd schrijven. Het onderstaande is dan ook in persoonlijke naam en niet zozeer in naam van de club. Zowel het eerste als het tweede van onze vereniging spelen de nacompetitie, wat betekent dat in het ‘worst case scenario’ er in vijf weken drie wedstrijden bijkomen waarvan er eentje zelfs in de paasvakantie. Hoe bedenk je het? Ik weet niet wie dit systeem bedacht heeft, maar ik denk dat het KNDB-bestuur, dat zich over andere zaken vaak bezint, zo schrijft men althans, zich hier ook wel eens over mag bezinnen.

U hoort het al: ik ben geen fan van de nacompetitie, nooit geweest en vermoedelijk zal ik het ook nooit worden. Beslissingen horen in de reguliere competitie te vallen en niet daarbuiten. Neem nu het tweede. Zij speelde dit weekend een voorronde(!) van de nacompetitie en kan bij een goed resultaat op 21 maart beginnen aan een volgende zware opgave in de nacompetitie. Mochten ze die dan overleven, dan volgt er op 4 april (paasweekend) nog eens een vermoedelijk wellicht vrij kansloze missie. Dat ons eerste team dan ook nacompetitie moet spelen maakt de uitdaging voor Geleen extra complex al gaan we nu wel met de hele club richting Huissen. Een nacompetitie hoort voor een sportorganisatie een noodzakelijk kwaad te zijn en, indien inderdaad noodzakelijk, hoort de klus in maximum twee ronden geklaard te worden.

Zoals gezegd: het tweede moest vorige zaterdag een voorronde spelen tegen het tweede van Heereveen. Een ploeg die men misschien het best kan bestempelen als een homogeen team, met ervaren spelers met een rating tussen 930 en 1070. Daarvan zijn er een aantal in staat om sterkere spelers op remise te houden. We speelden op neutraal terrein, het clublokaal van DES Lunteren waarvoor we het bestuur van Lunteren niet genoeg kunnen bedanken voor de warme en verzorgde ontvangst. Ook de ontmoeting tussen beide clubs verliep hartelijk en dat bleef zo ook na de wedstrijd.

Vanuit Leuven had ik gepland om een kwartiertje vroeger op het rendez-vouspunt aan te komen om voor mezelf nog een broodje te kunnen gaan halen bij de lokale supermarkt. Helaas verstoorde een verkeersongeval dit plan en kwamen we net op tijd in Geleen om bij Martijn van Gortel in de auto te stappen die als chauffeur en mentale coach fungeerde. De reis naar Lunteren verliep voorspoedig, zo voorspoedig zelfs dat ik toch aan mijn broodje zou geraken.
Ook de anderen waren ruim op tijd, al moest Dieter onze Duitse spelers even naar het speellokaal gidsen.

Het wedstrijdverslag gaat een beetje gekleurd worden door mijn voorbereiding want grappig genoeg zag ik veel daarvan terug op de borden.

Als ‘thuisploeg’ kwamen we onverwacht op achterstand. Alex Orlov had via een bekend manoeuvre in een Roozenburgstand wat terreinvoordeel opgebouwd waardoor Martin Boersbroek in de verdediging werd gedrukt, wat hij overigens wel goed aanpakte. Maar dan ontsnapt bij Alex een moment van concentratie, een euvel waar hij wel meer last van heeft. Martin liet dit buitenkansje niet liggen. Alex was zo van de kaart dat hij opgaf en meteen terug richting Duitsland vertrok en even vergat (of heeft Dieter hem niet gebrieft) dat er bij een gelijkspel nog sneldammen aan te pas kon komen. Opmerkelijk is dat, hoewel de opening niet in mijn voorbereiding op bord kwam, het systeem dat wel had gedaan (na de ruil 34-29x30 de schijf op 30 laten ‘hangen’).

De voorsprong was echter van korte duur. Alex Zhygalin is een welgekomen versterking voor Geleen en zijn tegenstanders weten vaak niet wat aan te vangen met hem omdat hij niet bekend is. Zo ook Wim van der Molen. Deze nam een wat ongewone opening door enkel op lange vleugel zetten te produceren wat resulteerde in een wat onhandige opstelling. Toen hij daarna ook nog eens zich vrijwillig liet opsluiten aan zijn rechter vleugel was het voor Alex een koud kunstje om de stand uit te spelen naar eerst schijf- en vervolgens partijwinst. Ook deze tegenstander had ik in de voorbereiding op het bord gehad en het hele KVO-avontuur was geen verrassing want in zijn partij tegen Smedinga (2025) was er zelfs sprake van een wederzijdse KVO.

Bert Verton bracht de score op 3-3 maar dit werd wel als een tegenslag ervaren. Bert had weer één van zijn bekende openingen op het bord en ook deze keer wist hij met kennis van zaken een schijf te winnen. Maar dan gaat er van alles mis. Met sterk spel weet hij een tweede schijfwinst af te dwingen die -om onbekende reden- niet verzilverd wordt. Opeens wordt het heel spannend. Jelle Jongsma klampt aan, verzuimt een remisecombinatie waarna vervolgens Bert het eindspel niet met vaste hand speelt en Jelle komt met de schrik vrij. De opening die Bert hanteerde was ooit het onderwerp van een training bij Geleen die ik destijds had verzorgd naar aanleiding van een partij van… Bert!

Vervolgens mocht ik zelf ons team op voorsprong brengen. Tegen kopman Aize Plantinga kwam er een bekende opening op het bord die ik in 2014 al eens op het bord had gehad in een blitzpartij op Play OK. Ook toen volgde de afwikkeling van de partij die na 22 zetten resulteerde in een ‘scheve’ 11x11-stand voor Aize. Over het verdere verloop was ik niet 100% tevreden. Blijkbaar bouwde ik het in 2014 (met een speeltempo van 1 minuut +2 seconden!) beter op want die partij verliep in dat opzicht veel beter. Maar ook nu lukt het toch een bepaalde druk aan mijn tegenstander op te leggen. In een moeilijke stand en onder druk ging Aize in de fout maar zelf verzuimde ik de ‘finishing touch’ met 37…9-14! terwijl Aize – nog steeds onder druk – daarna weer in de fout ging en geen herkansing meer kreeg.

Helaas konden we niet lang genieten van de voorsprong. Teamleider Dieter van Gortel moest invallen voor de ziek afgemelde Dré Peeters – onze topscoorder! – en kreeg een sterk positioneel spelende Peter Achterstraat tegenover zich. Om zoon Martijn even te quoten: “Dieter werd helaas te ver naar achteren gedrukt”. Peter bouwde rustig aan een mooie aanvalsstand en bracht zo de stand weer in evenwicht: 5-5.

Bij Martin van der Hout was het een beetje hetzelfde verhaal als bij Bert. Tegen Anne Dekker – vader van de Friese topper Johan Teake – was het ‘Safety First’ maar langzaam kwam hij in het voordeel. Toen Anne de ongemakkelijke situatie met een offer wilde ontluchten, kon Martin een winnende doorbraak forceren. Dat resulteerde in een winnende dam en materiaalvoorsprong maar net als Bert verliep het afspel wat onhandig en wou hij het mooi afmaken… met remise als resultaat. Het ongeloof –of was het blijdschap?– op Annes gezicht sprak boekdelen.

De overwinning moest dus komen van de onderste twee borden. Aurelia Schalley nam het op tegen teamleider Marten Zijlstra. Ondanks het ratingverschil van meer dan 200 punten nam ze resoluut het initiatief door – na een voorbereide opening – op de 13de zet een voorpost te plaatsen. Marten zocht naar tegenkansen, maar vond geen actief plan. De aanval groeide uit naar doorslaggevend voordeel dat – ondanks wat onnauwkeurigheden – resulteerde in een 7-om-7 waarin haar tegenstander enkel nog schijven kon weggeven en terecht opgaf.

8-6 en daarmee was de buit al binnen want het was duidelijk dat Krzysztof Juszczak een winnend eindspel op het bord had tegen Jan de Vos. Met engelengeduld had hij een mooi aanvalsstand opgebouwd. Jan offerde twee schijven voor een wederzijdse passage naar dam maar Krzysztof liet zich dit eindspel niet meer ontglippen en werkte gedecideerd af.

Daarmee kwam de eindstand op 10-6 en gaan we naar de volgende ronde. Zoals u in het verloop kon lezen had deze zelfs nog een 2-3 puntjes hoger kunnen liggen maar aan het einde van de dag is het de overwinning die telt. Na nog wat nakeuvelen met Heereveen –gezellige goedlachse heren, zelfs na een nederlaag– gingen we terug naar thuisbasis Geleen.

LAATSTE NIEUWS - LAATSTE NIEUWS

Het tweede team heeft gisteren in Lunteren de eerste ronde van de nacompetitie gespeelt en overtuigend gewonnen van DCH Heerenveen 2.
De uitslag 10-6 was dik verdiend en had nog hoger uit kunnen vallen.
De beslissende punten kwamen op de borden 7 en 8 waar Kristof en Aurelia prima partijen afleverden en de volle winst wisten binnen te halen.
Een verslag van de wedstrijd volgt morgen. De halve finale is op 21 maart in Huissen.

De afgelopen weken zijn de nationale kampioenschappen van zowel Duitsland als België gespeeld en het waren zeer succesvolle kampioenschappen voor spelers van onze vereniging.

Gedurende de carnavalsdagen was in Korbach het Duitse kampioenschap met een finale van 10 spelers. Voor de derde keer op rij ging de titel naar Igor Chartoriyski die duidelijk de sterkste was. De tweede plek ging naar een totaal nieuwe naam. Ayaz Samadli uit Azerbeidzjan hij behaalde de tweede plek Met een puntje meer dan ‘onze’ Olexander Zhygalin die ook debuteerde in het Duitse kampioenschap.

Ook onder de deelnemers waren Clemens Crucius (5de) en Kristoff Juszczak (9de).

In het Belgische kampioenschap dit jaar maar een deelneem(st)er van onze vereniging. Vorig jaar debuteerde Aurelia in het B kampioenschap van België en verdiende een plek in het A kampioenschap. Andere voor Geleen spelende toppers deden dit jaar niet mee en dus was het BK vooral een strijd tussen de twee ervaren mannen uit Kortrijk Kenny Le Roy (o.a. oud winnaar in Brunssum-open) en Keita Desmet (speelde ooit wel nog eens een paar wedstrijden voor Geleen) waren met afstand favoriet gezien hun staat van dienst en daarbij behorende rating. Behalve onderling remise speelden de twee toppers nog twee keer gelijk waarna de titel voor Desmet was op grond van betere SB score.

Belangrijker voor ons was het presteren van de pas 13 jarige Aurelia Schalley en daarover kunnen we alleen maar zeer tevreden en lovend zijn. Met haar vader als secondant heeft Aurelia overwegend prima partijen gespeeld en uiteindelijk een score van 11 uit 10 weten te behalen. Een prachtige prestatie waarmee zijn vierde is geworden.

De ontwikkeling van Aurelia gaat snel zo liet zij al zien in het tweede team van Cema/DVZ en ook in dit kampioenschap heeft ze weer aangetoond dat haar weg naar boven nog pas is ingezet. Meer dan 100 rating punten in de plus en veel meer zit er aan te komen. We kijken uit naar volgende successen.