Zaterdag 12 september vieren we dat onze vereniging 90 jaar jong is.
Met een rapid toernooi hopen we veel leden en oud leden achter de borden te krijgen en is dit tevens het eerste event in ons nieuwe lokaal in Sweikhuizen.
We hopen veel van onze leden, oud leden en anderen die onze vereniging een warm hart toedragen aanwezig zullen zijn.
Maximaal kunnen er 36 dammers deelnemen.
Aanmelden graag zo snel mogelijk via de voorzitter
vangorteldieter@gmail.com

In clubblad 59 (2001) plaatste Ronald Schalley dit leuke artikel. Overeenkomsten, herkenning, studie en vooral veel talent om ervaring en kennis ook in praktijk te brengen.
Kleine opmerking de diagrammen 2 en 3 zijn helaas verwisselt in nummering. maar daar komt u als dammer vast wel uit
Voor de tekst en diagrammen zie de afbeeldingen.

Ter ere van hun 100-jarig bestaan organiseerde de Bossche damvereniging Heijmans Excelsior op zaterdag 16 mei een jubileumtoernooi. Viertallen bonden met elkaar de strijd aan in zeven ronden rapid met vijftien minuten bedenktijd, en vijf seconden bonus per zet. Omdat wij met CEMA vrijwel ieder seizoen de Bosschenaren wel met één of meerdere teams treffen in de competitie was deelname niet meer dan logisch. Het viertal bestond uit drie maal Schalley: Ronald, Ewa en Aurelia, aangevuld met Martijn van Gortel.

Het is nog vroeg, half tien in de ochtend, als Martijn zijn bolide over de randweg bij Den Bosch draait, en via een halve cirkel om het hoofdkantoor van de Bossche sponsor Heijmans vlot de parkeerplaats van “De Biechten” bereikt. Niet veel later vallen ook de Schalley’s binnen en tijdens een kop koffie wordt vooral afgesproken lekker te gaan dammen. Aurelia speelt komende zomer vier toernooien in twee maanden, ook Ewa gaat spelen – in Riga – en Martijn vertrekt over enkele dagen voor een toernooi naar het Spaanse Salou. Kortom: wat oefenen kan nooit kwaad en Ronald als coach kan ons zo van nog wat (wijze) lessen voorzien.

Ronde 1: Heijmans Excelsior 3 – CEMA/De Vaste Zet
In de eerste ronde treffen we het derde team van de uiteraard groot vertegenwoordigde thuisvereniging. Na het openingswoordje van voorzitter Pieter Wijn en de burgemeester van ’s-Hertogenbosch worden de eerste zetten gedaan. Ronald en Martijn kunnen snel bogen op voordeel, en ook Ewa lijkt spel te hebben. Aurelia is lekker agressief bezig tegen haar tegenstander dus tot dusver komen we onze afspraken goed na. Het derde viertal van de thuisvereniging wordt dan ook redelijk eenvoudig verslagen. Ronald wint van Frans Engels en Martijn wint – al vindt hij het nog te lang duren – ook van Rob Lutje- Schipholt. Ewa en Aurelia komen beiden heel ver, maar moeten in remise berusten en dus is de eerste overwinning, 6-2, een feit.

Ronde 2: Heijmans Excelsior 1 – CEMA/De Vaste Zet
In de tweede ronde treffen we meteen een titelfavoriet, in de vorm van de kopploeg van de thuisvereniging, die qua gemiddelde rating ver boven ons team uitsteekt. Het loopt deze wedstrijd echter als een trein. Ewa wint snel het damesduel van Karen van Lith, door toe te slaan met een combinatie. Ronald en Andrew Tjon a Ong houden elkaar in evenwicht, maar helaas kan Aurelia het nét niet (dat zinnetje zal vandaag nog regelmatig terugkeren) bolwerken tegen de ervaren Adri Vermeulen (hij zal toch geen Flits gebruikt hebben…). Het komt dan aan op Martijn die Mari van Ballegooijen treft. Net op het moment dat van Ballegooijen alle velden lijkt te hebben, brengt Martijn met één zet de beslissing op het scorebord. Er dreigt van alles, en van Ballegooijen zit gevangen in een web van zetjes en geeft op, we winnen weer en deze keer met 5-3.

Ronde 3: CEMA/De Vaste Zet – ADG Amersfoort
Ieder kampioensteam heeft wel eens een off-day, gelukkig voor ons was het deze keer een off-game. Tegen het sterke Amersfoortse ADG gaat alles mis wat er mis kan gaan. Ronald loopt in een zetje. Aurelia loopt in een zetje. 4-0 achter. Martijn wint dan wel na veel gepiel een schijf, maar juist wanneer de schijfwinst binnen is, is de stand niet meer te winnen, en dus staat het 5-1. En dan moet ook nog Ewa het onderspit delven, en zodoende een redelijke 7-1 afdroging.

Ronde 4: Raes DC Maastricht – CEMA/De Vaste Zet
We maken ons dan maar niet te veel illusies meer, want zoveel goede teams inhalen lijkt een kansloze zaak. Maar, niet is was het lijkt. We treffen in ronde vier onze provinciegenoten uit Maastricht – net als Roermond naar den Bosch gereisd. Dit was uiteindelijk één van de spannendste wedstrijden. Martijn berust in een dode klassieke stand snel in remise met Andy Damen. Ronald Schalley legt Karel Leemreize het vuur aan de schenen, en dat werd Karel uiteindelijk te heet en dus komen we op een 1-3 voorsprong. Ewa is dan al even in gevecht met Dick Huitink, die zich kranig weert. Er is voor Ewa geen doorkomen aan en bij de stand van 2-4 zijn alle ogen gericht op de spannende partij tussen Aurelia en Janes de Vries. Aurelia speelt prima, en Janes heeft niet veel anders dan zich door Aurelia’s verdediging te wurmen ten koste van flink wat schijven. Onder druk van de klok doet Aurelia wat ze moet doen: geen verdere risico’s en gewoon spelen in teambelang. Men komt remise overeen en dus is Aurelia ‘matchwinnaar’ in deze kleine derby.

Ronde 5: CEMA/De Vaste Zet – DC PAR Rotterdam 1
Het Rotterdamse PAR is onze volgende tegenstander, en een keur aan exotische namen neemt tegenover ons plaats. Men denkt sterspeler Autar aan de kant te kunnen houden, en dat heeft men geweten. Ewa kent weinig moeite met Eddy Fuzally en zet ons team op voorsprong. Martijn en tegenstander Radjinder Jharap spelen oorlogje om een centrumaanval, uiteindelijk krijgen beiden niet het centrum, maar beiden wel een punt: 3-1. Ronald weet dan te winnen van Ramdew Jahani en zodoende krijgen we opnieuw twee wedstrijdpunten opgeteld bij ons totaal. Aurelia is dan bezig aan een spannende Roozenburg-partij en wint onderweg een schijf. Haar tegenstander heeft echter nog spel en laat, heel laat, wederom onder druk van die verdomde klok, wordt een hele goede en verdiende remise gemist. Ashok Bhajan gaat er alsnog met beide punten vandoor, maar de teamwinst is binnen. Het gaat er dan om spannen want ook bovenin maakt men elkaar het leven zuur, en we staan nog ‘maar’ twee punten achter op de koploper.

Ronde 6: CEMA/De Vaste Zet – Heijmans Excelsior 2
In ronde zes treffen we voor de derde keer de thuisploeg, we hebben nu alle teams gehad. Verrassend genoeg heeft dit team meer punten dan de Bossche hoofdmacht, dus er is sprake van een heus topduel. Al snel heeft Ronald zijn tegenstander Pieter Wijn te pakken, een verraderlijk meerslagje brengt een dam op het bord, en daar weet Ronald wel raad mee. Wijn komt er niet meer aan te pas en we leiden met 2-0. Vervolgens is het even chaotisch want iedereen is zowat tegelijk klaar, maar als de rookwolken zijn opgetrokken blijken we 4-4 te hebben gespeeld! Martijn en Rene van Oosterhoud spelen een fantastische partij van een supervol centrum tegen gesloten hekstelling. Na wat slagwerk blijft slechts rook, as en een puntendeling over. Ewa en Ad de Hoon spelen een hekstellingspartij die niet uit evenwicht lijkt te geraken met ook daar een remise als resultaat. Omdat de thuisploeg hun opstelling wat heeft gehusseld treft Aurelia op bord 4 de sterke Internationaal Meester Frank Teer. Agressief als altijd vliegt Aurelia er vol in en lang is het spannend maar in evenwicht. Uiteindelijk komt Teer tot een voordelig eindspel maar is de remise binnen handbereik. Op het nippertje echter valt Aurelia voor één van de laatst mogelijke trucs, en moet alsnog het hoofd buigen. Opnieuw een tamelijk onverdiende nederlaag voor onze benjamin die zich echter kranig weert en laat zien ervaren spelers het vuur aan de schenen te kunnen leggen.
De slotronde gaat dan in. Koploper is Sint Oedenrode, met twee punten voorsprong op ons team en Excelsior 2. Wij treffen de koploper en Excelsior 2 treft Excelsior 1. Wij moeten winnen, en gezien onze weerstandspunten geeft ons dat dan alsnog een grote kans op de titel.

Ronde 7: RDS Sint Oedenrode 1 – CEMA/De Vaste Zet
Tegen de koplopers al snel een meevallertje. Martijn treft een uitermate agressief spelende Riupassa. Zelfs zo agressief dat het vermoedelijk niet door de beugel kan. Riupassa verbruikt al zijn tijd, en vindt de oplossing niet, er wordt een drietal schijven gewonnen en Riupassa staakt de strijd waarmee Martijn ons op een 2-0 voorsprong zet. Aurelia treft de ervaren Jacques Brouns – niets dan goeds over deze Fortuna supporter – en lijdt geen centje pijn. Een prima puntendeling tot slot voor ons Aurelia brengt de stand op 3-1. Maar, het is dan nog spannend. Ronald is namelijk onderweg een schijf achter gekomen en Ewa speelt met gierende tijdnood. Ewa heeft echter welk de gemakkelijkere stand, dus tegenstander Passchier kan er geen gebruik van maken en tekent de vrede: 4-2. Nog een bordpuntje nodig maar Ronald speelt een 4 om 3 eindspel met een schijf minder. Het blijkt echter kantje boord remise te houden en nadat Ronald naar een 3 om 2 afwikkelt schudden beide heren elkaar de hand.

De eindstand moet dan opgemaakt worden, en omdat Excelsior 2 heeft gewonnen van Excelsior 1 is duidelijk dat drie team gelijk gaan eindigen op 11 punten uit 7 wedstrijden. Niet het bordsaldo gaat de doorslag geven, maar de weerstandspunten. Op bordsaldo waren we door de vele minimalistische overwinningen de derde ploeg, maar we worden toch als kampioen gekroond voor een veel beter weerstandspuntentotaal dan onze tegenstanders, we hadden duidelijk het zwaarste programma dus . Een prima prestatie voor ons viertal.

Individuele resultaten:
Ronald en Martijn scoorden 10 uit 7. Ewa scoorde 8 uit 7 en Aurelia 3 uit 7.

In het kader van 90 jaar “De Vaste Zet” zullen de komende tijd diverse artikelen uit oude clubbladen opnieuw onder de aandacht gebracht worden. Leuke verhalen belangrijke gebeurtenissen, anekdotes of zelfs oude partij analyses die de moeite zijn om zeker nog eens onder de aandacht te brengen.

Vandaag aflevering 1.

Een illusie van 14 jaar en 263 dagen (armer).
Het jaar 1985 was voor Dieter succesvol begonnen. Hij speelde nog pas enkele jaren bij onze club en had al enkele “geziene dammers” aan de zegekar gebonden. Hij was bezig, zich te manifesteren als een dammer van betekenis. 19 maart 1985 was het mijn beurt te proberen zijn zegetocht te stuiten. Met gemengde gevoelens bekeek ik de stand, met Dieter aan kop van de ranglijst. Na een gelijk opgaande strijd ontstond de diagramstand. (zie diagram)

Dieter speelde 18. 44-39?! Waarna ik toehapte met 29-33, 19. 38x29 26-31, 20. 37x17 16-21, 21. 27x07 18x47, 22. 29x18 02x44.
Prachtig vond ik het toen. Het was – volgens mij zelf – de mooiste kombinatie die ik tot dan had uitgevoerd. In een creatieve bui maakte ik van bovenstaande diagram een foto die ik verkleind tussen twee stukjes plexiglas plakte, er een gaatje in boorde en het resultaat aan een goudkleurig kettinkje hing zodat ik het – als ik geen last van bescheidenheid wenste te hebben – het in de revers van mijn paasbeste kostuum kon dragen en er aldus met de borst vooruit, uitdagend om me heen kijkend, in de hoop dat iemand zou vragen wat dat was, er mezelf een mentaal opkontje mee kon bezorgen.

Welnu, dit functioneerde ruim veertien jaar redelijk bevredigend, tot die verfoeide dag dat Patrick Carli onze clubavond bezocht. We schrijven 19 oktober 1999!

Ik was om zowat half acht bezig onze jeugdspelers Iris en Marco voor te bereiden op het “Wiersma examen”, Toen Patrick bij ons aanschoof. Hij demonstreerde ons enkele van zijn niet geringe hoogstandjes. Ik op mijn beurt vond dat ik mij ook moest doen gelden en haalde het bovengenoemde sieraad voor de dag en hield mijn reeds vaak vertelde verhaal.

Alom bewondering ; tot dat Patrick zich peinzend over de overgebleven stand boog en vervolgde met 23. 46-41 13x22, 24. 36-31 47x27, 25. 43-38 27x30, 26. 35x02 44x35.

Ik was verbijsterd. Ineens hoor ik achter me een satanisch geschater van – de anders zo beschaafd lachende – Dieter. “Ook dat nog” flitste het door mijn verwarde hoofd. Amechtig kreunend wist ik Dieter nog toe te voegen, “Ja maar jij had het ook niet gezien”. Op Patricks gezicht verscheen een geamuseerde grijns en met een mengsel van medelijden en spot trachtte hij me te troosten met de woorden “Sorry Lei”.

Zo dat is er uit. Nu reeds voel ik de therapeutische werking van mijn ontboezeming,
Lei.

“Een belangrijk doel van Damkunst is bekendheid geven aan partijen die zo wonderschoon zijn dat ze samengevat kunnen worden in één woord: damkunst.”

Met deze regel is wel aangegeven wat het doel is van damkunst, een prachtige pagina speciaal in het leven geroepen door een groep dammers om de schoonheid van het dammen volop onder de aandacht te brengen.

https://damkunst.nl/

Deze site opgezet in 2023 is een project opgezet door vier dammers die alles weten van dammen op hoog niveau maar zeker ook de schoonheid van het spel weten te waarderen.
Een van die vier is ook nog eens een clubgenoot Ronald Schalley waarvan we natuurlijk weten dat hij niet alleen een heel goed dammer is maar zeker ook een groot liefhebber, klasse analist en schrijver over dammen. Het redactie team van Damkunst bestaat verder uit Tjeerd Harmsma, Toby Hage en Ben Provoost.

Graag willen we iedereen het advies geven deze site regelmatig te bezoeken, haal het dambord tevoorschijn en geniet van de prachtige analyses van de geselecteerde partijen.