Vandaag worden we toch nog onverwacht snel opgeschrikt door het bericht dat Ton van Hove is overleden. Na een kort ziekbed als gevolg van een herseninfarct is Ton toch nog onverwacht snel heengegaan.

Na zijn herseninfarct enkele weken geleden waren de vooruitzichten al niet goed voor Ton. Helaas moeten wij daarom nu afscheid nemen van een geweldige liefhebber dammer maar belangrijker van een fijn mens, een trouw lid, een vriend.
Ton speelde zijn laatst wedstrijd voor onze vereniging op 29 november, een partij vol vechtlust en motivatie en hij baalde dat hij niet verder kon komen dan remise. Het was Ton ten volle uit, altijd gemotiveerd altijd in het belang van het team, en ook op hoge leeftijd steeds beschikbaar als een beroep op hem is gedaan.
Ton speelde sinds het seizoen 15/16 voor onze vereniging. In 74 competitie wedstrijden scoorde hij 79 punten. Verder was hij in Limburg vooral vele jaren een vaste kracht van DV Schaesberg waarmee hij vele successen heeft geboekt.

Ton we zullen je heel erg missen, het was een voorrecht je in ons midden gehad te hebben.

Namens het bestuur en leden van Cema/De Vaste Zet.

Volle bak bij de training van Martijn van Gortel. Standen doorrekenen, voorstellingsvermogen, combinaties meenemen, wel of niet achterlopen het waren onderdelen van deze training.

In dit verslag spreken we van ronde acht, al is het in de praktijk gewoon ronde zeven. Dat verschil is het gevolg van een inmiddels berucht organisatiefiasco van onze nationaal overkoepelende dambond. Die bond achtte het nodig haar leden al op de dinsdag vóór de speelronde te waarschuwen vanwege mogelijk winterweer. Begrijpelijk, want sinds de jaarwisseling had een lagedrukgebied sneeuw en gladheid gebracht. Zoals gebruikelijk beperkte die gladheid zich echter tot enkele uren, waarna Rijkswaterstaat de wegen snel weer begaanbaar maakte. In het zuiden van het land waren de wegen zelfs al ruim vóór donderdag probleemloos, iets wat ik zelf meerdere malen heb ervaren als forens tussen Sittard en Rotterdam.

Toch besloot de bond al op woensdag – nog vóór de aangekondigde aankondigingsdonderdag – de volledige speelronde af te gelasten. Daarmee was de eerste flater een feit, maar zeker niet de laatste. In hetzelfde communiqué werd namelijk doodleuk gemeld dat alle wedstrijden zouden worden verplaatst naar 14 februari. Volledig voorbijgaand aan het feit dat dan in alle zuidelijke provincies carnaval wordt gevierd. Vrijwel iedereen weet dat het zuiden dat weekend op slot zit: zalen zijn dicht, personeel is afwezig en spelers zijn of aan het feesten of gevlucht.

Voor onze club betekende dit bovendien dat plots twee van de negen rondes samenvielen met het Belgisch kampioenschap, waardoor meerdere spelers niet inzetbaar waren. Onze Maastrichtse collega’s missen in die periode zelfs vijf spelers. Desondanks bestempelde het Randstad-regime, onze bond, 14 februari als de perfecte inhaaldatum. Dat konden wij uiteraard niet onbesproken laten, waarna vrijwel direct contact werd gezocht met de wedstrijdleiding. Enkele uren later werd het eerder onzorgvuldig verspreide bericht afgezwakt: het zou slechts om een adviesdatum gaan. In onderling overleg mocht een andere datum worden gekozen. Daarbij doemde echter al snel de volgende flater op, want van echte flexibiliteit was nauwelijks sprake. Onderling overleg vereist immers instemming van beide ploegen, en één weigerende tegenstander volstaat om 14 februari alsnog op te leggen. Van flexibiliteit is dus alleen sprake zolang een tegenstander bereid is mee te werken.

Wij hebben zo snel mogelijk geschakeld met onze tegenstanders uit Rijnsburg en Maastricht, die zich uiterst meewerkend opstelden en niets te verwijten valt. Al snel bleek dat de resterende zaterdagen in januari voor geen van de betrokken teams haalbaar waren, waardoor alleen 7 februari overbleef. Die datum bracht weer nieuwe nadelen met zich mee, zoals provinciale verplichtingen voor zowel Rijnsburg als de Limburgse teams. Dat 7 februari ook voor ons reserveteam passend was, is volledig te danken aan de flexibiliteit van onze Maastrichtse collega’s. Dankzij die bereidwilligheid is ronde zeven nu later gepland dan ronde acht, waarbij ook de provinciale bonden onbedoeld slachtoffer zijn geworden.

Wie denkt dat hiermee een einde kwam aan de reeks slechte beslissingen, vergist zich. Een dag later volgde een mededeling waarin de bond zich beriep op advies van een zogenoemde ‘topmeteoroloog’, wiens doemscenario totaal niet strookte met de werkelijkheid op de weg. Deze schetste een horrorwinter met decimeters sneeuw en Elfstedentocht-temperaturen. Daarbij werd gewaarschuwd voor ontwricht openbaar vervoer en een vermeend gebrek aan winterbanden onder dammers. Later bleek de adviseur een gepensioneerd meteoroloog met vooral expertise in zon- en maansverduisteringen en een opvallend brede kennis van vervoersmiddelen en bandenbezit van bondsleden.

Alles zal ongetwijfeld goed bedoeld zijn geweest, maar het handelen van hogerhand was vooral ondoordacht, gehaast en slecht onderbouwd. Zonder leden te raadplegen en tegen jarenlang advies in organiseert de bond haar belangrijkste toernooi in de meest onvoorspelbare maanden van het jaar, om vervolgens met matige noodoplossingen te komen. Achteraf bleek op zaterdag 10 januari slechts in twee provincies code oranje te gelden, die bovendien ruim voor aanvang alweer werd afgeschaald. In Limburg en Brabant was door dooi en regen nauwelijks sneeuw te bekennen, terwijl het programmaboekje nota bene stelt dat uitstel alleen bij code oranje of rood relevant is. Het volledige theater, inclusief de onvermijdelijke ‘topmeteoroloog’, bleek daarmee volkomen overbodig en dat mag men zich op de burelen van de dambond best aantrekken.

Na deze inleidende woorden, door naar de wedstrijd tegen Schiedam. Het dappere Schiedam. De spelers van voorheen Van Stigt Thans beleven een uitermate zwaar seizoen want door het wegvallen van een sponsor speelt het team nu gewoonweg één of twee klassen te hoog en moet de bordpunten bij elkaar schrapen. Dapper wel, en ik hoop dan ook dat men wel kan genieten van de persoonlijke succesjes, want een seizoen als aangeschoten wild dienen lijkt me niet bijzonder prettig.
De reis naar Schiedam verloopt, ondanks het late vertrektijdstip, voorspoedig. Vooral op de tegenliggende rijbanen is het chaos en van het zwaarste ongeluk dat we zagen kunnen we alleen maar hopen dat de betrokkenen er met enkele schrammen vanaf zijn gekomen.

Eenmaal aangekomen in de speelzaal is er nog een kwartiertje tijd voor koffie en bijpraten met (oud) clubgenoten. Net als voorheen in Gouda treffen we nu ook weer enkele oud-clubgenoten die het met hun talent hebben geschopt tot het Ereklasse-team van Westerhaar, en dus wensen we Danylo, Jitse en Thijs nog kort veel succes alvorens we onze eigen opstelling doornemen. Naar verwachting hebben we op ieder van de acht borden een hogere rating dan onze tegenstanders. Niet dat wij direct verwachten dat iedereen zomaar zal winnen, maar om de twee winstpunten zouden we ons geen zorgen moeten maken.

Om Bert Verton nog beschikbaar te houden voor het tweede team, hebben we voor deze ronde onze voorzitter overgeheveld naar onze hoofdmacht, en juist Dieter zorgt voor een voorspoedig begin van de wedstrijd. We zitten nog maar net en nemen wat openingsvarianten in overweging als op bord acht de klok alweer wordt stilgezet. Opnieuw is iemand slachtoffer van het Zetje van Lochtenberg, en deze keer is dat Ronald Wisse. Voor onze voorzitter blijkt het, na het raadplegen van Turbo Dambase, de zestiende keer dat hij deze openingscombinatie mocht uitvoeren (en dan tellen we alle onofficiële partijen niet mee). We worden dan online evenwel terecht gecorrigeerd door Ronald Schalley, er zit namelijk een duplicaat in mijn database, en dus stranden we bij vijftien repetities van Lochtenberg.
Cornelis Lochtenberg, die het zetje nooit heeft uitgehaald, zou er trots op zijn, en een naamswijziging van het zetje ligt voor de hand. Aldus staan we snel met 0-2 aan de leiding.

De volgende uitslagen laten flink wat langer, tot in het derde speeluur op zich wachten. En hoewel duidelijk is dat ons team op veel borden aan de leiding gaat weren de Schiedammers zich opvallend kranig. Nestor André heeft dan zijn tegenstander, de opvallende heer Bolderheij die bij gebrek aan een lepeltje maar met zijn suikerzakje in de koffie roeide, al een tijdje klem staan. Vrij zorgvuldig wordt materiaalvoordeel verkregen en dan lijkt het snel bergafwaarts te gaan. Toch wordt André nog verrast door een licht ‘zetje’ maar veel heeft dat niet om het lijf want de resterende positie is evengoed verloren voor de thuisspeler die niet veel later capituleert en daarmee brengt André ons team op een 0-4 voorsprong.

Clemens en Martijn spelen beiden vergelijkbare partijen. Druk uitoefenen op de tegenstander en maar zien of en wanneer deze buigt, barst en bezwijkt. Zowel de tegenstander van Clemens, Salou-ganger Theo van Wissen als te tegenstander van Martijn, ook-Salou-ganger Matthijs Broek verdedigen taai en weten beiden lang de stand in aantal schijven gelijkwaardig te houden. Maar zowel Clemens als ook Martijn blijven beiden rustig en rekenen meer en beter dan hun tegenstanders. Als er dan eenmaal voordeel is laten beiden ook niet meer los en hoewel het eindspel op beide borden wordt doorgespeeld totdat het écht verloren is strijken we ook hier twee overwinningen op in technisch uitstekende partijen. Daarmee verdubbelt de voorsprong naar 0-8 en wordt er stilletjes aan gedroomd over een ‘clean sheet’. Op de overige vier borden is er namelijk ook sprake van aantoonbaar gemakkelijkere standen.

De ‘whitewash’ blijft de Schiedammers echter bespaard want onze Oleksandr weet net niet te winnen van de Friese Schiedammer Fokke van Leijen die eigenlijk gewoon een prima partij aflevert. Oleksandr speelt, zoals we hem kennen erg zorgvuldig en netjes maar omdat er nooit echt spanningen op het bord komen blijft van Leijen zonder echte zwaktes in zijn stelling te hebben keurig overeind. Winst zat er voor Oleksandr nooit echt in, ondanks een goede partij. De stand komt daarmee op 1-9, en daarmee haalt Oleksandr wel de overwinning voor het team binnen.

Bord 1, 2 en 3 zijn dan nog bezig en dat is niet zo vreemd aangezien daar ook de sterkste spelers van de thuisploeg zijn aangeschoven. De eerstvolgende die het zoet der overwinning mag proeven is Ewa, en ze smult daar dan ook enorm van. De sterkste tegenstander wordt verslagen in een op het oog prima partij waarin niemand aan de uitslag twijfelde. In de auto werd er dan ook vol lof over Ewa gesproken, die in haar plaats wel vond dat ze een stop bij de Starbucks had verdiend. Omdat de medepassagiers daarvan overtuigd waren vond die stop ook plaats. Het is dan echter wel schrikken dat bij thuiskomst blijkt dat tegenstander van Mastrigt in het eindspel nog met een remise had kunnen ontsnappen, als tenminste de partij correct is ingevoerd. We zullen het onze dame niet kwalijk nemen en waren vooral blij met de 1-11 voorsprong.

Ook Adiatu treft een prima tegenstander, in de naam van Tiny Mous. Lang, heel lang gaat die partij gelijk op al kan Adiatu vaak nog iets extra’s als de stand dun wordt. Zo ook nu. Juist op het moment waarop het lijkt alsof het allemaal niet meer past, heeft Adiatu smerigheid in de stand gebouwd en moet Mous zetten doen die hij liever niet wil doen. En hoe dichtbij de remise ook was, Adiatu pakt alsnog de zege om daarmee onze ploeg alsnog op een 1-13 voorsprong te zetten.

De laatste die dan nog speelt is Patrick. De aanval wordt gekozen en de naar mijn smaak spannendste partij van de dag ontstaat. Tussen zet 30 en 40 lijkt het echter alsof Patrick het moeilijk heeft en voor een remise moet vechten maar wanneer Lansbergen afhaakt met 30-24 in plaats van doorspeelt met 48-42 keren de kansen. Nog eens zeven zetten wordt de tegenstander van Patrick te ongeduldig en wil te snel een remise forceren, maar juist die variant is niet goed. De afwerking van Patrick daarna is sterk en laat zijn tegenstander kansloos waarmee de 1-15 eindstand op het bord komt.

In de strijd tegen degradatie zouden dit zomaar belangrijke bordpunten kunnen zijn, want geen enkele ploeg won zo stevig van de Schiedamse hekkensluiter. Na een klein biertje zetten we koers naar ons geliefde zuiden omdat nog een enkeling een verre reis voor de boeg heeft. Ook oud-clubgenoot Danylo rijdt met ons mee. Naar verluidt heeft Dieter hem halverwege de keuze voorgelegd: uitstappen, of een contract voor CEMA tekenen. De uitkomst houdt de lezer tegoed.
De auto van Martijn – met daarin een recordaantal van tien bordpunten – bereikt veilig de Geleense thuishaven en aldaar wensen we elkaar een fijne week en spreken we af elkaar over zeven dagen weer te treffen. Dan wacht namelijk de wedstrijd van het jaar tegen Rijnsburg. Beide ploegen staan met vier punten tweede en derde van onderen en de verliezer mag zich gaan voorbereiden op een degradatie-fiasco. De winnaar kan degradatie (desnoods via de playoffs) nog ontlopen.

Tweede zet geheimwapens in en doet haasje-over naar een barrageplaats

Voor de laatste uitwedstrijd moest onze vaste rubriekschrijver Dieter met het eerste opdraven zodat ik voor de gelegenheid het verslag op mij neem. Het is toch altijd net iets leuker om het vanuit eerste hand te lezen wat zich afgelopen zaterdag allemaal afspeelde.

Doordat het tweede over een ruime kern beschikt – in het verleden is dat wel eens anders geweest – is het vaak geen probleem als er hier en daar wat afzeggingen zijn. Ook nu waren er een aantal spelers niet beschikbaar waarbij we helaas op lange(re) termijn niet meer kunnen beschikken over Jan en Ton. Daarbij laat Dieter de spelers zo veel mogelijk rouleren waarbij hij zichzelf vaak naast het team zet.

En zelfs met deze topper in het vooruitzicht blijft Dieter trouw aan dit systeem! Zowel Tymur als Kristof – toch twee spelers die meestal de topborden bezetten – waren deze ronde niet beschikbaar zodat Bert en ik mochten opdraven als vervangers (geheimwapens 1 en 2). Bert had ook al vier invalsbeurten in het eerste op zijn naam staan en zou bij een vijfde beurt niet meer beschikbaar zijn voor het 2de. Dieter dus mee met het 1ste en ondertussen weten we hoe dat afgelopen is (Lochtenberg zou het weten).

Een topper in de 2de klasse! Heijmans Excelsior 2 staat op de 2de plaats gevolgd door Cema De Vaste Zet dat op een puntje volgt. De 2de plaats geeft recht op een barragewedstrijd voor promotie naar de 1ste klasse. Of beide teams dit ook ambiëren is een andere vraag. In ieder geval had dit extra element in het spanningsveld geen invloed op de sportiviteit tussen beide teams.

De reis naar Rosmalen verliep voorspoedig. Om 10.00 stip vertrokken zeven spelers vanuit Geleen, enkel Alex ging rechtstreeks. Chauffeurs Dré en Martin brachten ons veilig en wel naar het centrum De Biechten. Om 11.25 zaten we aan de koffie en thee en konden even meegenieten van het aan gang zijnde stratego-toernooi alvorens zelf aan de bak te gaan in de damzaal.
We kwam al snel op voorsprong dankzij – ik zou haast zeggen wie anders? - Dré. Tegenstander Gerard Welling zag in een gelijkwaardig stand een combinatie flitsen met wederzijds een dam maar Dré had goed gezien dat deze helemaal niet goed was en hem minimaal een dammen-eindspel met een schijf meer opleverde. Gerard onderkende echter niet dat hij voor dit afspel moest kiezen en liet zijn dam afnemen waarna de internationale schaakmeester meteen opgaf. Het commentaar van Gerard wil ik jullie niet onthouden:

“Kamikaze dam... Geen rare avonturen beginnen op basis van berekening als je niet kunt rekenen. ”.

Daarna duurt het een tijdje voor de volgende uitslagen binnenkomen. Ondergetekende had een moeilijk middag tegen Luud Ector. Dat wil zeggen: lange tijd bereikte ik niets tegen hem hoewel ik – onbewust – 19 zetten lang in de voetsporen van de partij Carlo van der Hurk – Bennie Dijkgraaf 1998 bleef (de witspeler was vroeger toch één van sterkste subtoppers). Daarna gingen de partijen uit elkaar. De verdienste van mijn tegenstander was dat hij mooi gebruik maakte van zijn terreinvoordeel, terwijl ik het zelf van mijn mooie positie moest hebben. De partij kabbelde rustig voort – naar remise zou ik er haast bijvoegen – en dat was natuurlijk vooral voor Luud een voorspoedig verloop. Tot aan de 31ste zet van zwart. In plaats van verder de stand te vereenvoudigen maakt hij een eerste onnauwkeurigheid en toen hij op mijn tegenzet besloot een voorpost te plaatsen was het meteen over en uit. Eén krachtzet -mijn enige verdienste ?- verhinderde de aangewezen positionele zet en vier zetten capituleerde hij. Ongeveer gelijktijdig bracht Martin de stand op 1-5. De partij staat op het moment van schrijven nog niet online maar in het middenspel leek Martin tegenstander Frank Reijkers in een stevige houdgreep te hebben maar hij overzag een drie-om-drie waarna Frank de leiding nam en Martin naar remise moest toewerken.

Opnieuw duurde het dan even voor de het volgende resultaat binnen kwam. Die kwam van dochter Aurelia die tegenover Ties Slagter zat, een speler met 250 ratingpunten meer en ook positioneel mooi speelt. Door haar lage rating wordt Aurelia wel eens onderschat (geheimwapen 3) en dat heeft zo zijn voordelen. De opening verliep heel spannend. Aurelia in de aanval, Ties resoluut in de omsingeling. De aanval zag er in het begin verdacht gevaarlijk uit maar Aurelia speelde het goed en wist de dreigende stormloop (4 aanvallers tegen 2 verdedigers) met een geintje tegen te gaan. Ties onderkende dit niet en er werd afgewikkeld naar een sterke centrumstand waarin zwart niets meer te zoeken had. Ties vond dat ook en nam een wanhoopscombinatie die twee schijven koste en nog een derde ging kosten om door te breken naar dam. Heel spannend maar Aurelia speelde dit rustig door naar een stand waarin, menselijk gezien, enkel winstkansen voor haar waren. De analyseprogramma’s tonen aan dat beide spelers enkele kansen op remise en winst misten maar in een moeilijke stand nam ze de dam af voor een schijf en bracht de ‘Benjamin’ van het team ons op een 1-7 score!

Daarna ging het snel! Bert speelde, zoals we dat van hem gewend zijn, een sterke positionele partij. Tegenstander Frans Engels kwam langzaam maar zeker in een drukstandje terecht. Even was ik nog bang dat Bert, wat hem soms wel eens overkomt, nog in één of ander geintje zou trappen, maar onverstoord wikkelde hij naar een gewonnen stelling af. 1-9 De buit was binnen! Een tegenvaller was de nederlaag van Alex tegen kopman David Riupassa. De partij staat niet online maar in het middenspel stond Alex uitstekend maar zou een zware fout hem een schijf gekost hebben en later de partij. 3-9.

Het slotakkoord was voor Sofia en Olga. Sofia kwam tegen Rob Lutje Schipholt in de opening wat onder druk staan (10 tempi achterstand) maar Rob wist zijn tempovoordeel niet uit te buiten en Sofia kwam terug in de partij. Met een offertje van twee stukken brak zij door en besloot dan naar remise af te wikkelen, hoewel ‘doorspelen’ zeker nog kansjes had gegeven. Een prima resultaat tegen een sterke tegenstander! Ook Olga speelde haar opening niet zo handig. Ook deze partij staat niet online maar de fragmenten die ik zag lieten een slecht ontwikkelde vleugel zien in de opening. Of Johan Alidarso dat uitbuitte weet ik niet want in het middelspel had ze opeens een mooie aanvalsstand – ik hou een slag om de arm omdat ik de schijven niet heb geteld – . Echter, bij een laatste check was er een schijvenachterstand van 2 met een nederlaag als gevolg. Hier was er een klein klokincidentje. Deze hield het voor bekeken en arbiter Frank Teer moest de tijden opnieuw instellen waarbij er een kleine discussie was omdat Olga nog ruim 5 minuten had, haar zet speelde en dus op ruim 6 minuten zou komen maar net op dat moment viel de klok uit. Tegenstander Johan was niet meteen mee met het verhaal maar gelukkig werd alles in der minne geregeld.

Met een einstand van 6-10 springen we dus over Excelsior naar de 2de plaats en een eventuele bijkomende wedstrijd. Met nog twee thuiswedstrijden voor de boeg gaan we nog spannende tijden beleven in Geleen. Onnodig te vertellen dat de terugreis met een grote glimlach aangevangen werd!

In Treebeek is ook in de derde ronde van de PLDB Competitie winst geboekt door het viertal van onze vereniging. Nog zonder puntverlies staat we na ook al de vrije ronde nog op nog de volle 100% score en daarmee tweede achter DIOS/Eureka 1 dat al drie wedstrijden gewonnen heeft.

Voor deze ronde bleven enkele van onze toppers thuis en moest de klus geklaard worden door aanvoerder Bert met tweede team spelers Dre en Frans en de debuterende Andre. De tegenstander met de Belgen Vandecaetsbeek en Evens, de ervaren Pijnenburg en Hollands die de laatste tijd wel enkele keurige resultaten heeft neergezet. Het kan dus een pittige opgave worden.

De eerste uitslag komt op het bord van Dre Peeters. Hij heeft Johan Evens getroffen als tegenstander en dat was vooraf misschien wel een beetje gezien als een sleutelwedstrijd voor het teamresultaat. Al vroeg na zo’n 25 zetten komt Dre heel goed te staan. De kettingstelling brengt groot voordeel en in het vervolg speelt Dre het perfect uit. Het is geweldig hoe productief onze penningmeester de laatste tijd is. 2-0 voor Geleen is een mooie opsteker voor de andere drie die nog stevig aan de bak moeten.

Andre Raven had met Herman Pijnenburg een stevige opgave en dat bleek ook wel in het middenspel. Andre kwam flink onder druk te staan maar bleef rustig en wist een leuke combinatie in de stand te brengen die voor redding moest zorgen. Als de Eurekaan het goed had gedaan zou Andre het niet redden maar inderdaad komt de gewenste afwikkeling op het bord. De stand die overblijft is ruim voldoende voor remise en dat komen de heren dan ook overeen 3-1.

Bert Verton moest vandaag puntenpakker zijn en dat heeft Bert ook prima waargemaakt. Met overtuigend positiespel wordt Vandecaetsbeek zet na zet opgeknoopt en het resultaat is een acht om acht waarin de Belg geen zet meer kan doen. Overtuigend is daarmee de wedstrijd winst binnen 5-1.

Het slotakkoord is voor Frans Goossens tegen Jo Hollands. Al direct na de opening had Frans hier winnend voordeel kunnen halen en later was er ook een moment waar het juist helemaal mis had kunnen gaan, over en weer bleven hier dus wel kansen onbenut maar uiteindelijk trekt Frans toch overtuigend aan het langste eind en mag ook hij de punten bijschrijven waardoor er 7 – 1 op de denkbeeldige scorebord is gekomen.

Op 28 februari staat de topper tegen DIOS/Eureka 1 op het programma.