De teleurstelling was groot als na vijf uur spelen er toch nog een 8 – 8 op het scorebord staat, wat niemand verwacht had na de 7-3 en 8-4 tussenstand gebeurde toch. Lachende derde is het vandaag niet spelende Tilburg/Eindhoven dat door dit resultaat zo goed als zeker is van handhaving in de hoofdklasse.

Het belang van de wedstrijd was voor iedereen natuurlijk meer dan duidelijk. Twee gerenommeerde clubs die thuishoren in de hoofdklasse moeten tegen degradatie vechten en daar is iedereen wel van doordrongen het zou dan ook een buitengewoon spannende middag worden.

In de opening van de damdag wordt wel nog eerst stilgestaan bij het overleiden van Ton van Hove. Enkele dagen geleden moesten we helaas vernemen dat Ton aan de gevolgen van een herseninfarct is overleden. Het gemis voor onze vereniging is groot en natuurlijk was er eerst een minuut stilte om Ton te herdenken. Ton was overigens in het verleden ook speler van tegenstander RDC Rijnsburg . Mooi was dat ook spelers die vandaag niet speelden aanwezig waren speciaal voor dit moment van herdenking.

Het damleven gaat vervolgens weer gewoon door en de harde degradatiestrijd moet gevoerd worden. Ronald en Adiatu zitten tegen de sterkste tegenstanders spannende paringen. Andre treft de derde topper. Op de andere borden moeten we onze kansen zoeken. Niet ontevreden met de paring beginnen we aan een super spannende middag.

Het eerste resultaat is zoals we het graag willen. Op bord vijf speelt Martijn van Gortel sterk en zijn tegenstander Arie Schoneveld komt nooit echt in de wedstrijd, stap voor stap groeit het voordeel en dan is het nog opeens vrij soepel en snel uit voor Martijn. Een overtuigende overwinning en de stand 2 – 0 moet vertrouwen geven.

Helaas is het niet heel veel later toch weer gelijk. Adiatu heeft bepaald niet zijn beste seizoen en ook nu gaat het mis tegen Cor van Dusseldorp. De absolute topper van Rijnsburg lijkt lang in bedwang gehouden te zijn al is er wel wat druk op de stand van Adiatu. Een fout is genoeg tegen een speler als Dusseldorp en die komt met 38. 27-22? De computers geven aan dat na 28-22 of 28-23x22 de stand nog steeds in evenwicht is maar nu gaat het in enkele zetten helemaal fout. Jammer voor Adiatu maar zeker ook voor het team, hier was wel op een puntje gehoopt 2 – 2.

De puntendeling van Ronald Schalley tegen Richard Meijer zat er al een hele tijd aan te komen, de stand was dun en Ronald niet helemaal fit doet wat hij moest doen 3 – 3.

Voor een nieuwe voorsprong zorgt vervolgens onze Ewa. Het superseizoen dat Ewa heeft geeft zij deze middag weer een vervolg. Het lijkt wel of zij week op week sterker wordt en de ratingwinst tot nu toe behaald in dit seizoen is zeer fors te noemen. De oud Brunssummer Hans Tangelder wordt door Ewa flink onder druk gezet met een aanval door het centrum en eenmaal op de zesde lijn is er geen houden meer aan. Nog even opletten voor combinaties, maar daar is Ewa wel in te vertrouwen. Een machtige overwinning en heel belangrijk voor het doel de wedstrijdwinst 5 – 3.

Op de andere vier borden kan dan een inschatting gemaakt worden, Olexander (Alex) gaat zo goed als zeker winnen. Patrick spannend met over en weer tijdnood, zonder gekke dingen een punt. Clemens staat beter moet minimaal een punt zijn. Als dat allemaal lukt dan hoeft de lastige stand van Andre geen team gevolgen te hebben. Het is afwachten of het allemaal zo gaat als verwacht.
Alex heeft zijn voordeel voor winst maar zoals achteraf in de analyse ruimte en thuis op de computer blijkt had de tegenstander kunnen ontsnappen in het eindspel, Gelukkig wordt dat niet gevonden en dan is de afwerking verder helemaal perfect. 7 – 3 dat moet rust geven aan de anderen.

Patrick Casaril tegen Eric Hogewoning is een vooral erg spannende partij, Met over en weer tijdsdruk wordt er zeker niet perfect gespeeld maar beslissende fouten worden er ook niet gemaakt, de puntendeling lijkt niet echt in gevaar te zijn geweest en dus is ook puntje nummer acht binnen 8 – 4.

Andre Maertzdorf moest de zware opgave oplossen om Richard Kromhout van winst af te houden. Tot zet 44 doet Andre dat op voortreffelijke wijze maar dan gaat het toch in een paar zetten mis en komt hij verloren te staan. Opgeven is echter geen optie en met de nodige handigheid komt Andre nog tot een eindspel waarbij op de 65e zet de remise mogelijk is. 65. 23-28! Was de zet geweest om het belangrijke negende punt binnen te halen. Helaas bleef die kans onbenut en even later is de stand helaas verloren.

Niets aan de hand als Clemens zijn partij inderdaad afwerkt naar remise. Maar helaas het gaat verschrikkelijk mis. Na lange tijd duidelijk beter gestaan te hebben is het nu met druk op de klok opeens helemaal omgedraaid. Waar Clemens eerder de remise had moeten pakken met het oog op de teamstand voltrekt zich nu een drama. Tot de 59e zet was remise nog mogelijk maar lastig te vinden met zoveel tijdsdruk. Na 20-15? Is het helemaal uit en de invalster aan Rijnsburgse kant maakt het uit alsof het de normaalste zaak van de wereld is. 8 – 8 de wensuitslag van Tilburg/Eindhoven staat op het scorebord.

Slotsom. Tilburg/Eindhoven kan zich verlies tegen Gouda permitteren als het dan in de slotronde degradant Schiedam verslaat zijn ze zeker van handhaving. RDC tegen kampioenskandidaat Waarddammers en Cema/DVZ tegen Samen Sterk staan nu een bordpunt van elkaar in het voordeel van Cema/DVZ. Mochten de beide ploegen ook op bordsaldo gelijk eindigen dan heeft de winst van Alex vandaag de doorslaggevende rol voor het behalen van de nacompetitie.

21 februari de slotronde en het beste is maar gewoon winnen om alles in eigen hand te houden. Naar het vervolg kijken we pas als we weten of we er bij betrokken zijn. (21 maart toch maar al vrijhouden)

Op weg naar de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse heeft het tweede team ook flink huisgehouden in de derby tegen Maastricht. Door enkele stevige missers viel de uitslag wel hoger uit dan was te verwachten maar de overwinning was uiteindelijk dik verdiend met een 5-0 in overwinningen.

Van de twee nog resterende wedstrijden op weg naar de tweede plaats was de ontmoeting tegen Maastricht wel als de lastigste ingeschat. Met liefst zes Belgen, waaronder een Poolse Belg, en slechts twee Nederlandse spelers kwam Raes/Maastricht naar Geleen om hun sportieve plicht te doen. Leuk voor uw verslaggever was wel om te vernemen dat bij de tegenstander een waarschuwing was uitgegaan om op te letten tegen Bert Verton en Dieter van Gortel voor het zetje van Lochtenberg. Bert speelde er niet op en ik zelf was vandaag slechts toeschouwer.

Voor een mooie meevaller in het eerste uur zorgde Aurelia Schalley. Na een goede opening wordt al snel een schijf gewonnen tegen de toch als gevaarlijk ingeschatte Luc Jennes. Natuurlijk is het met die plusschijf nog niet gedaan maar Aurelia speelt ook het vervolg vlekkeloos. Als dan later ook een tweede schijf achterstand op het bord komt ziet Jennes het zinloze van doorspelen ook in en staat er 2 – 0 op het scorebord.

Op alle andere borden ontwikkeld het spel zich zorgvuldig en het lijkt nog een hele klus te worden, het is dus vooral geduld hebben en secuur spelen. Dat laatste doet de bord acht speler van de gasten Theo Blom heel lang en het lijkt dan ook remise te worden maar dan toch een moment van onachtzaamheid. Frans Goossens is er als de kippen bij om de fout af te straffen en met een drie om drie is het direct uit 4 – 0 voor CEMA en nu kunnen duidelijk alle remmen los.

Op de meeste borden ontwikkelen zich goede standen voor onze spelers alleen Alona Prodan heeft serieuze problemen. Bij Alona was het aanvankelijk een prima partij maar in het middenspel is het ergens fout gegaan. Van duidelijk voordeel na de eerste fase is zij in de problemen gekomen maar met een schijf minder weet ze niet van opgeven en zoekt naar een ultieme redding. De zeer snel spelende Giovanni Bua staat gewonnen maar laat kansen liggen en Alona weet optimaal te profiteren. Ze komt tot een 4 om 2 eindspel en dan is de winst verdwenen, een zwaar bevochten maar wel heel knap punt op karakter binnengehaald, 5 – 1

Inmiddels heeft Alex Orlov zijn tegenstander Dre Verheggen behoorlijk overspeelt, een prima partij met een mooi slot via een combinatie zorgt voor de derde overwinning 7 – 1 is dan de stand en voor Alex een mooi herstel nadat hij in de vorige wedstrijd zo ongelukkig verloor.

Dre Peeters (onze vaste winnaar) won dit keer eens niet, In een sterke partij leek hij wel de beste kansen te hebben en misschien was het ergens te winnen maar het was ook een heel complexe stand waarbij overal op het bord wel iets gebeurde. Uiteindelijk rolde er een remise uit en dat was wel verdiend voor beide spelers. Michel Trouet is overigens op rating zeker de sterkere en een ervaren tegenstander dus een prima resultaat voor Dre. 8 – 2.

Haast gelijktijdig kunnen vervolgens Kristof Juszczak en Martin van der Hout de volle winst noteren. Bij Kristoff kunnen we zeker spreken van een sterke partij, voordeel mooi uitgebouwd en uiteindelijk heel sterk afgewerkt. Met ogenschijnlijke rust achter het bord laat Kristof steeds weer zien dat hij heel goed kan dammen.

De partij van Martin van der Hout leek remise te worden maar hier is in de slotfase opnieuw sprake van een blunder aan Maastrichtse kant. Tegenstander Andre Louis gaat met de verkeerde schijf naar dam en verliest dan de andere voorpost waardoor Martin toch nog tot winst weet te komen. Overigens beging Martin in het middenspel ook een zware fout maar zijn tegenstander maakte er geen gebruik van waardoor een reuze kans onbenut bleef. Opmerkelijk verder dat de opening van deze partij er een is waar Wiel Okrogelnik van Roermond patent op heeft liefst 13 zetten lang speelde Wiel het vier keer exact zo als in deze partij. 12 – 2 nu de stand geflatteerd maar fouten zijn er om afgestraft te worden.

De eindstand komt dan even later als Bert Verton en Marcin Czeladzinski de punten delen. In deze spannende wedstrijd tussen de toppers van de teams had Bert in de opening winnend voordeel kunnen halen. Hij nam ook wel een zetje naar dam maar offerde foutief waardoor er nog een afname ik bleek te zitten. Na die kans kwam er geen herkansing meer en was remise een goed resultaat 13 – 3 met 5-0 in overwinningen laat niets aan duidelijkheid over, Cema/De Vaste Zet 2 gaat een promotiewedstrijd spelen in maart. Enige hindernis is nog in de slotronde DOG Uden die op 21 februari naar Geleen komen.

Vandaag worden we toch nog onverwacht snel opgeschrikt door het bericht dat Ton van Hove is overleden. Na een kort ziekbed als gevolg van een herseninfarct is Ton toch nog onverwacht snel heengegaan.

Na zijn herseninfarct enkele weken geleden waren de vooruitzichten al niet goed voor Ton. Helaas moeten wij daarom nu afscheid nemen van een geweldige liefhebber dammer maar belangrijker van een fijn mens, een trouw lid, een vriend.
Ton speelde zijn laatst wedstrijd voor onze vereniging op 29 november, een partij vol vechtlust en motivatie en hij baalde dat hij niet verder kon komen dan remise. Het was Ton ten volle uit, altijd gemotiveerd altijd in het belang van het team, en ook op hoge leeftijd steeds beschikbaar als een beroep op hem is gedaan.
Ton speelde sinds het seizoen 15/16 voor onze vereniging. In 74 competitie wedstrijden scoorde hij 79 punten. Verder was hij in Limburg vooral vele jaren een vaste kracht van DV Schaesberg waarmee hij vele successen heeft geboekt.

Ton we zullen je heel erg missen, het was een voorrecht je in ons midden gehad te hebben.

Namens het bestuur en leden van Cema/De Vaste Zet.

Volle bak bij de training van Martijn van Gortel. Standen doorrekenen, voorstellingsvermogen, combinaties meenemen, wel of niet achterlopen het waren onderdelen van deze training.

In dit verslag spreken we van ronde acht, al is het in de praktijk gewoon ronde zeven. Dat verschil is het gevolg van een inmiddels berucht organisatiefiasco van onze nationaal overkoepelende dambond. Die bond achtte het nodig haar leden al op de dinsdag vóór de speelronde te waarschuwen vanwege mogelijk winterweer. Begrijpelijk, want sinds de jaarwisseling had een lagedrukgebied sneeuw en gladheid gebracht. Zoals gebruikelijk beperkte die gladheid zich echter tot enkele uren, waarna Rijkswaterstaat de wegen snel weer begaanbaar maakte. In het zuiden van het land waren de wegen zelfs al ruim vóór donderdag probleemloos, iets wat ik zelf meerdere malen heb ervaren als forens tussen Sittard en Rotterdam.

Toch besloot de bond al op woensdag – nog vóór de aangekondigde aankondigingsdonderdag – de volledige speelronde af te gelasten. Daarmee was de eerste flater een feit, maar zeker niet de laatste. In hetzelfde communiqué werd namelijk doodleuk gemeld dat alle wedstrijden zouden worden verplaatst naar 14 februari. Volledig voorbijgaand aan het feit dat dan in alle zuidelijke provincies carnaval wordt gevierd. Vrijwel iedereen weet dat het zuiden dat weekend op slot zit: zalen zijn dicht, personeel is afwezig en spelers zijn of aan het feesten of gevlucht.

Voor onze club betekende dit bovendien dat plots twee van de negen rondes samenvielen met het Belgisch kampioenschap, waardoor meerdere spelers niet inzetbaar waren. Onze Maastrichtse collega’s missen in die periode zelfs vijf spelers. Desondanks bestempelde het Randstad-regime, onze bond, 14 februari als de perfecte inhaaldatum. Dat konden wij uiteraard niet onbesproken laten, waarna vrijwel direct contact werd gezocht met de wedstrijdleiding. Enkele uren later werd het eerder onzorgvuldig verspreide bericht afgezwakt: het zou slechts om een adviesdatum gaan. In onderling overleg mocht een andere datum worden gekozen. Daarbij doemde echter al snel de volgende flater op, want van echte flexibiliteit was nauwelijks sprake. Onderling overleg vereist immers instemming van beide ploegen, en één weigerende tegenstander volstaat om 14 februari alsnog op te leggen. Van flexibiliteit is dus alleen sprake zolang een tegenstander bereid is mee te werken.

Wij hebben zo snel mogelijk geschakeld met onze tegenstanders uit Rijnsburg en Maastricht, die zich uiterst meewerkend opstelden en niets te verwijten valt. Al snel bleek dat de resterende zaterdagen in januari voor geen van de betrokken teams haalbaar waren, waardoor alleen 7 februari overbleef. Die datum bracht weer nieuwe nadelen met zich mee, zoals provinciale verplichtingen voor zowel Rijnsburg als de Limburgse teams. Dat 7 februari ook voor ons reserveteam passend was, is volledig te danken aan de flexibiliteit van onze Maastrichtse collega’s. Dankzij die bereidwilligheid is ronde zeven nu later gepland dan ronde acht, waarbij ook de provinciale bonden onbedoeld slachtoffer zijn geworden.

Wie denkt dat hiermee een einde kwam aan de reeks slechte beslissingen, vergist zich. Een dag later volgde een mededeling waarin de bond zich beriep op advies van een zogenoemde ‘topmeteoroloog’, wiens doemscenario totaal niet strookte met de werkelijkheid op de weg. Deze schetste een horrorwinter met decimeters sneeuw en Elfstedentocht-temperaturen. Daarbij werd gewaarschuwd voor ontwricht openbaar vervoer en een vermeend gebrek aan winterbanden onder dammers. Later bleek de adviseur een gepensioneerd meteoroloog met vooral expertise in zon- en maansverduisteringen en een opvallend brede kennis van vervoersmiddelen en bandenbezit van bondsleden.

Alles zal ongetwijfeld goed bedoeld zijn geweest, maar het handelen van hogerhand was vooral ondoordacht, gehaast en slecht onderbouwd. Zonder leden te raadplegen en tegen jarenlang advies in organiseert de bond haar belangrijkste toernooi in de meest onvoorspelbare maanden van het jaar, om vervolgens met matige noodoplossingen te komen. Achteraf bleek op zaterdag 10 januari slechts in twee provincies code oranje te gelden, die bovendien ruim voor aanvang alweer werd afgeschaald. In Limburg en Brabant was door dooi en regen nauwelijks sneeuw te bekennen, terwijl het programmaboekje nota bene stelt dat uitstel alleen bij code oranje of rood relevant is. Het volledige theater, inclusief de onvermijdelijke ‘topmeteoroloog’, bleek daarmee volkomen overbodig en dat mag men zich op de burelen van de dambond best aantrekken.

Na deze inleidende woorden, door naar de wedstrijd tegen Schiedam. Het dappere Schiedam. De spelers van voorheen Van Stigt Thans beleven een uitermate zwaar seizoen want door het wegvallen van een sponsor speelt het team nu gewoonweg één of twee klassen te hoog en moet de bordpunten bij elkaar schrapen. Dapper wel, en ik hoop dan ook dat men wel kan genieten van de persoonlijke succesjes, want een seizoen als aangeschoten wild dienen lijkt me niet bijzonder prettig.
De reis naar Schiedam verloopt, ondanks het late vertrektijdstip, voorspoedig. Vooral op de tegenliggende rijbanen is het chaos en van het zwaarste ongeluk dat we zagen kunnen we alleen maar hopen dat de betrokkenen er met enkele schrammen vanaf zijn gekomen.

Eenmaal aangekomen in de speelzaal is er nog een kwartiertje tijd voor koffie en bijpraten met (oud) clubgenoten. Net als voorheen in Gouda treffen we nu ook weer enkele oud-clubgenoten die het met hun talent hebben geschopt tot het Ereklasse-team van Westerhaar, en dus wensen we Danylo, Jitse en Thijs nog kort veel succes alvorens we onze eigen opstelling doornemen. Naar verwachting hebben we op ieder van de acht borden een hogere rating dan onze tegenstanders. Niet dat wij direct verwachten dat iedereen zomaar zal winnen, maar om de twee winstpunten zouden we ons geen zorgen moeten maken.

Om Bert Verton nog beschikbaar te houden voor het tweede team, hebben we voor deze ronde onze voorzitter overgeheveld naar onze hoofdmacht, en juist Dieter zorgt voor een voorspoedig begin van de wedstrijd. We zitten nog maar net en nemen wat openingsvarianten in overweging als op bord acht de klok alweer wordt stilgezet. Opnieuw is iemand slachtoffer van het Zetje van Lochtenberg, en deze keer is dat Ronald Wisse. Voor onze voorzitter blijkt het, na het raadplegen van Turbo Dambase, de zestiende keer dat hij deze openingscombinatie mocht uitvoeren (en dan tellen we alle onofficiële partijen niet mee). We worden dan online evenwel terecht gecorrigeerd door Ronald Schalley, er zit namelijk een duplicaat in mijn database, en dus stranden we bij vijftien repetities van Lochtenberg.
Cornelis Lochtenberg, die het zetje nooit heeft uitgehaald, zou er trots op zijn, en een naamswijziging van het zetje ligt voor de hand. Aldus staan we snel met 0-2 aan de leiding.

De volgende uitslagen laten flink wat langer, tot in het derde speeluur op zich wachten. En hoewel duidelijk is dat ons team op veel borden aan de leiding gaat weren de Schiedammers zich opvallend kranig. Nestor André heeft dan zijn tegenstander, de opvallende heer Bolderheij die bij gebrek aan een lepeltje maar met zijn suikerzakje in de koffie roeide, al een tijdje klem staan. Vrij zorgvuldig wordt materiaalvoordeel verkregen en dan lijkt het snel bergafwaarts te gaan. Toch wordt André nog verrast door een licht ‘zetje’ maar veel heeft dat niet om het lijf want de resterende positie is evengoed verloren voor de thuisspeler die niet veel later capituleert en daarmee brengt André ons team op een 0-4 voorsprong.

Clemens en Martijn spelen beiden vergelijkbare partijen. Druk uitoefenen op de tegenstander en maar zien of en wanneer deze buigt, barst en bezwijkt. Zowel de tegenstander van Clemens, Salou-ganger Theo van Wissen als te tegenstander van Martijn, ook-Salou-ganger Matthijs Broek verdedigen taai en weten beiden lang de stand in aantal schijven gelijkwaardig te houden. Maar zowel Clemens als ook Martijn blijven beiden rustig en rekenen meer en beter dan hun tegenstanders. Als er dan eenmaal voordeel is laten beiden ook niet meer los en hoewel het eindspel op beide borden wordt doorgespeeld totdat het écht verloren is strijken we ook hier twee overwinningen op in technisch uitstekende partijen. Daarmee verdubbelt de voorsprong naar 0-8 en wordt er stilletjes aan gedroomd over een ‘clean sheet’. Op de overige vier borden is er namelijk ook sprake van aantoonbaar gemakkelijkere standen.

De ‘whitewash’ blijft de Schiedammers echter bespaard want onze Oleksandr weet net niet te winnen van de Friese Schiedammer Fokke van Leijen die eigenlijk gewoon een prima partij aflevert. Oleksandr speelt, zoals we hem kennen erg zorgvuldig en netjes maar omdat er nooit echt spanningen op het bord komen blijft van Leijen zonder echte zwaktes in zijn stelling te hebben keurig overeind. Winst zat er voor Oleksandr nooit echt in, ondanks een goede partij. De stand komt daarmee op 1-9, en daarmee haalt Oleksandr wel de overwinning voor het team binnen.

Bord 1, 2 en 3 zijn dan nog bezig en dat is niet zo vreemd aangezien daar ook de sterkste spelers van de thuisploeg zijn aangeschoven. De eerstvolgende die het zoet der overwinning mag proeven is Ewa, en ze smult daar dan ook enorm van. De sterkste tegenstander wordt verslagen in een op het oog prima partij waarin niemand aan de uitslag twijfelde. In de auto werd er dan ook vol lof over Ewa gesproken, die in haar plaats wel vond dat ze een stop bij de Starbucks had verdiend. Omdat de medepassagiers daarvan overtuigd waren vond die stop ook plaats. Het is dan echter wel schrikken dat bij thuiskomst blijkt dat tegenstander van Mastrigt in het eindspel nog met een remise had kunnen ontsnappen, als tenminste de partij correct is ingevoerd. We zullen het onze dame niet kwalijk nemen en waren vooral blij met de 1-11 voorsprong.

Ook Adiatu treft een prima tegenstander, in de naam van Tiny Mous. Lang, heel lang gaat die partij gelijk op al kan Adiatu vaak nog iets extra’s als de stand dun wordt. Zo ook nu. Juist op het moment waarop het lijkt alsof het allemaal niet meer past, heeft Adiatu smerigheid in de stand gebouwd en moet Mous zetten doen die hij liever niet wil doen. En hoe dichtbij de remise ook was, Adiatu pakt alsnog de zege om daarmee onze ploeg alsnog op een 1-13 voorsprong te zetten.

De laatste die dan nog speelt is Patrick. De aanval wordt gekozen en de naar mijn smaak spannendste partij van de dag ontstaat. Tussen zet 30 en 40 lijkt het echter alsof Patrick het moeilijk heeft en voor een remise moet vechten maar wanneer Lansbergen afhaakt met 30-24 in plaats van doorspeelt met 48-42 keren de kansen. Nog eens zeven zetten wordt de tegenstander van Patrick te ongeduldig en wil te snel een remise forceren, maar juist die variant is niet goed. De afwerking van Patrick daarna is sterk en laat zijn tegenstander kansloos waarmee de 1-15 eindstand op het bord komt.

In de strijd tegen degradatie zouden dit zomaar belangrijke bordpunten kunnen zijn, want geen enkele ploeg won zo stevig van de Schiedamse hekkensluiter. Na een klein biertje zetten we koers naar ons geliefde zuiden omdat nog een enkeling een verre reis voor de boeg heeft. Ook oud-clubgenoot Danylo rijdt met ons mee. Naar verluidt heeft Dieter hem halverwege de keuze voorgelegd: uitstappen, of een contract voor CEMA tekenen. De uitkomst houdt de lezer tegoed.
De auto van Martijn – met daarin een recordaantal van tien bordpunten – bereikt veilig de Geleense thuishaven en aldaar wensen we elkaar een fijne week en spreken we af elkaar over zeven dagen weer te treffen. Dan wacht namelijk de wedstrijd van het jaar tegen Rijnsburg. Beide ploegen staan met vier punten tweede en derde van onderen en de verliezer mag zich gaan voorbereiden op een degradatie-fiasco. De winnaar kan degradatie (desnoods via de playoffs) nog ontlopen.